Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Kusura bakma Kim. İstersen sen alabilirsin."

Gözlerinde bir fikir alevleniyor, sonra sönüyor. Başını sallıyor. "Sizde kalsın, dedektif. Hak ettiniz."

"Teşekkürler." (Ayakkabıları al.)

"Yardımcı olabileceğim başka bir şey var mı, dedektifler?" Adam ikinize gülümsüyor.

"Emin misin? Cidden, istersen sen alabilirsin."

"Eminim." Neon ihtişamıyla duran naylona sarılı ayakkabılara gülümsüyor.

"Bana uyar!" (Ayakkabıları al.)

"İstersen sen alabilirsin Kim."

"Sağ ol Garte." (Ayakkabıları al.)

Başıyla onaylıyor. "Yardım edebildiğime sevindim, dedektif."

"Ne? Aa, evet! Revachol'un En Çılgın Polisi'ne bir şey gelmişti. Bir saniye..."

"Arkadaki çöp konteynerinde kurbanın kıyafetlerini buldum."

"Ne kadar... tuhaf. Onları oraya kesinlikle ben koymadım."

"Belki de koyduğunu hatırlamıyorsun. Belki uyurgezerdin... ya da füj falan yaşıyordun..."

Yüzünü ekşitiyor. "Bence füj yaşamak senin uzmanlığın dedektif."

"Çöp konteynerinin anahtarı başka kimde var?"

"Çöp Toplama İşleri? CS Çevre Hizmetleri. Çöpe neden bir şey koysunlar bilmem ama."

"Ah, şu sözde CS Çevre Hizmetleri. Buraya en son ne zaman kimin gönderildiğini takip edebileceğimizi sanmıyorum. Bu zamanla kendiliğinden çözülen minik düğümlerden biri olmak durumunda."

Clinton Caddesi'nde, Boogie Caddesi Kavşağı yakınında, ara sokakta bir kamyonet tıngırdıyor. Paslı bir çöp konteynerinin yanında duruyor. Sert hatlı, şiş yüzlü iki adam iniyor. Konteynere moralsizce bakıyorlar. Sırtlarında CSÇH yazılı...

Adama dönüyor. "Yine de teşekkürler."

"Bu adamları şahsen tanıyor musun?"

"Hayır. Martinaise Çöp Toplama İşleri'nden acayibi yok. Kimin ne zaman gelip gittiği meçhul..."

"Personelden biri koymuş olabilir mi?"

"Ben buraya gelmeden önce anahtarlar Sylvie'deydi. Ona kefil olurum. Bütün personele kefil olurum. Hiçbirimiz olay yerini kurcalayacak kişiler değiliz."

"Ben buraya gelmeden önce anahtarlar Sylvie'deydi. Daha önce de dediğim gibi, bütün personele kefil olurum. Hiçbirimiz olay yerini kurcalayacak kişiler değiliz."

"Sağ ol. Başka bir şey konuşalım."

"Evet?"

"Garte, Whirling'de başka bir şey gördüm..."

"Başka bir şey, aman ne güzel. Bayılırım."

"Yemek salonunun sendika için ayrıldığını söyleyen bir yazı gördüm."

"Evet, bütün sendika için değil, neyse ki. Sadece en sevimsiz ve gürültücü olanlar." Tiksintiyle kafasını arkaya atıyor.

"Akşamları buraya gelirler. Aptal, serseri tipler. Kendini bir bok sananlar. Yağlı müşterilerdir ama. Bolca sipariş verir ve hep zamanında ödeme yaparlar."

Sendikadan nefret ediyor ama kendisi üzerindeki gücünü de gönülsüzce kabul ediyor. Bu yüzden moral bozukluğunu sana yöneltiyor. Misilleme yap!

"İşlerin yürümesi için sendikanın kıçını yalamak zorunda olman çok yazık."

"Yok öyle bir şey. Ben sadece hizmet veriyorum, esasında ödeme yapan müşterilere hizmet sunulmasını sağlıyorum ve..." Gazı kaçıyor. "Neyse ne. Sana hesap vermek zorunda değilim."

"Locayı işgal eden gürültücü tiplerin kim olduğunu öğrenmeliyiz. Gürültücü demek konuşkan demektir ve bizim bilgiye ihtiyacımız var." Teğmen başını manalı şekilde sallıyor.

"Onları nasıl buluruz?"

"Bulmaya gerek yok. Beklememiz gerek. Er ya da geç gelecekler." Locaya doğru bakıyor. "Erkekler acıkır. Grevdeki erkekler bile."

Müdürün arkasındaki duvarda asılı saate bakıyorsun. Hah!

Çeneni tut. Kılı kırk yarmamak en iyisi.

"Başka bir şey var mıydı? Bardak altlıklarını dizmem lazım. Bardaklar da silinecek. Meğer artık işim buymuş."

"Saat 16.00'yı geçti. Yazıda 16.00'dan itibaren diyordu. Neden yemek salonunda kimse yok?"

"Güzel soru." Kafeterya müdürüne dönüyor.

"Muhtemelen sarhoş olmakla meşguldürler. Ya da bir yerlerde bir şeyi protesto ediyorlardır. Ya da linç olayından sonra ortalıkta görünmüyorlardır."

Senin hakkındaki hisleri ne olursa olsun, aranızdaki ortak anlayışın ifadesi sandığı bir bakış atma fırsatını kaçırmaz. Suyuna git.

(Başını bilgece salla.) "Evet, anlıyorum."

"Sendikalılar kendilerini dokunulmaz sanıyor. Muhtemelen adamı falan da onlar öldürdü... şimdi de ortalık yatışıp Martinaise'de sular duruluncaya kadar gizlenebileceklerini sanıyorlar."

"Hmm." Teğmen düşünüyor. "Bana öyle geliyor ki er ya da geç onlarla tanışacağız."

"O neden?"

"Muhtemelen adamı falan onlar öldürdü, o yüzden."

"Bulmaya gerek yok. Beklememiz gerek. Er ya da geç gelecekler." Locaya doğru bakıyor. "Erkekler acıkır. Grevdeki erkekler bile. Bugün değilse bile yarın burada olacaklardır."

Gün adı verilen şeyler var. Bunların arasında uyursun. Yani sen uyuyup uyandıktan sonra geleceklerini söylüyor. (Anladığından emin olmamız gerek.)

Boş ver. Karşılıksız yem atmak sana göre değil.

"Locayı işgal eden gürültücü tiplerin kim olduğunu öğrenmeliyiz. Gürültücü demek konuşkan demektir ve bizim bilgiye ihtiyacımız var." Başını manalı şekilde sallıyor.

"Garte, arkadaki odaya girdim desem? Mutfaktaki mavi kapının ardına."

"Ya? İyi. Peki." Heyecanını saklamakta başarılı. "Orada gürültü ettiğini duymuştum. Hayırlı olsun."

Kendisini cidden çok iyi tutuyor.

Sormamak epey irade gerektiren bir iş. Kapının ardında ne olduğunu merak ettiği çok açık...

"Orada ne olduğunu sormayacak mısın?"

"Peki, orada ne var?"