Niszczyciel

Niesatysfakcjonujące. Bolesne. Słyszysz brzęknięcie, lecz nie do końca dźwięczne. Pojemnik jest chyba pełny...

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste, smutne brzęknięcie. To odgłos jej poczucia zdrady. Niedowierzania wręcz.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste brzęknięcie. Jest chyba dosyć pusta. Boli cię palec u nogi.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste brzęknięcie. Jest chyba dosyć pusta. Boli cię palec u nogi.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste, smutne brzęknięcie. To odgłos jej poczucia zdrady. Niedowierzania wręcz.

„Jebać to!” (Uderz w kłódkę).

Uderzasz pięścią w tworzywo drzwi. Nie powstaje w nich dziura – stoją dalej solidnie we framudze, a ciebie boli pięść. To było bardzo zdrowe, normalne zachowanie.

Uderzasz dłonią o metal w akcie czystej, fizycznej zemsty. Z początku uczucie jest wspaniałe, potem jednak pojawia się ból.

Kopnij go.

„Te drzwi padną plackiem przed obliczem prawa!” (Uderz w drzwi raz jeszcze).

Uderz w drzwi.

Spróbuj jeszcze raz. Tym razem obiema pięściami, jedną po drugiej.

„Chcesz mojej FORSY?!” (Uderz telefon).

„Co, chcesz więcej forsy, tak?! CHCESZ, KURWA, PIENIĘDZY?!!!” (Uderz telefon jeszcze raz).

„Lekceważysz tę siłę?!” (Kopnij drzwi).

Kopiesz je niczym kowboj desperado wchodzący do saloonu, one jednak nie ustępują. Słyszysz tylko przypominające śmiech grzechotanie deski.

Niesamowicie satysfakcjonujący odgłos.

Coś trzaska w środku. Niesamowicie satysfakcjonujący odgłos.