Polityka

„Sława jest... dla próżnych ludzi. Mam lepsze rzeczy do roboty”.

„Mógłbym pomóc, dokonując brutalnego demontażu wolnego rynku”.

„Ale z ciebie dzielna dziewczynka. Tak wcześnie uczysz się wartości ciężkiej pracy”. (Pogłaszcz ją po głowie).

„Szczury podgryzają ci palce. Praca dziecka w fatalnych warunkach...”

„Właściwie, to... to... przepraszam, ale... nie umiem niczego wydedukować”.

„Tak, biedni ludzie są nudni”.

„Bo będę supergwiazdorskim gliną, napiszą o mnie w gazetach i w ogóle! I wtedy zobaczą”.

„No tak, muszę wracać do lekcji, zanim mama zauważy. Jeny, ale to trudne...” – patrzy na swoje zapiski z piekła rodem.

„To prawda. Jestem prawdziwą porażką”.

„To przez twoje ogromne poświęcenie światu biznesu. Nie da się dojść do bogactwa bez osobistych poświęceń”.

„Nie da się być tak naprawdę zadowolonym z tego, kim się jest”.

„Posłuchaj. Co się dzieje, kiedy dochodzi do mieszania ras?”

„To podstawy biologii”.

„Ruszajmy” – stwierdza porucznik i kiwa w twoim kierunku głową.

„Jebać to!” (Uderz w kłódkę).

„Nie, naprawdę nie mam na to czasu”. (Nie przyjmuj zadania).

„Tak czy inaczej, to dobrze, że nie jesteś komunistą. Powinieneś być ultraliberałem”.

„Komuniści to lalusie. Nie da się pokonać najeźdźców internacjonalistycznym bełkotem. Potrzeba na to czystej, narodowej siły”.