Polityka

Czekaj dalej.

„Przykro mi, Łucznik”.

Porucznik wzdycha przeciągle, zdejmując swoje słuchawki. Gdy spogląda na ciebie, na jego twarzy maluje się ulga.

„Chciałbym jak najszczerzej przeprosić za moje zachowanie. Było absolutnie niestosowne i biorę za nie pełną odpowiedzialność”.

Spałem.

Gadka supergwiazdy. Nie próbuj nadążać za mną i moimi rozległymi marzeniami.

To tylko symptom krwiożerczej katastrofy, która pochłonie nas wszystkich.

To żałosne, wiem. Wybacz, że jesteś skazany na moje towarzystwo. Poprawię się.

Przepraszam, czy mógłbym rzucić okiem na pani sztukę?

Kiwa głową w pełnej oddania służbie zgodzie, po czym zamyka na chwilę oczy. Gdy je otwiera, widać, że ma ci coś do powiedzenia...

Kiwa głową z bólem, po czym zamyka na chwilę oczy. Gdy je otwiera, widać, że ma ci coś do powiedzenia...