Polityka

„Zostawiam decyzję tobie. I jeszcze jedno...” – spogląda ci prosto w oczy. „Świetna robota, detektywie”.

„Zdaje się, że nie mają zielonego pojęcia o interesach”.

„Wielką pijawkę wysysającą z Revacholu życie”.

„Robotnicy nie mogą być królami. Królem jest król”.

„Wolę nie wyrabiać sobie zdania na takie tematy”.

Nie. To byłby dla mnie dyshonor, a me dobre imię jest cenne jak życie.

„Umarł król, niech żyją robotnicy!”

Wyjdzie, jakbym jej zazdrościł. A nie zazdroszczę.

„Całe szczęście, że wszyscy inni mają tylko maleńkie łódki”.

„Jeśli trwa śledztwo, to jest ono częścią toczącego się dochodzenia – i jest objęte tajemnicą. Z pewnością to pani rozumie”.

„Pani jest chyba bogata. Mógłbym dostać trochę pieniędzy?”

„Pani jest chyba bogata. Mógłbym dostać trochę pieniędzy?”

„To wszystko dobrzy robotnicy. Nie można ich winić za odrobinę korupcji”.

I tak też powinienem się czuć za to, że w ogóle o tym pomyślałem. To kobieta, a ja jestem mężczyzną.

„Zabawne, że martwi panią akurat to, a nie wasze pozbawione skrupułów wykorzystywanie całej rasy ludzkiej”.

„Nie. To symbol naszego poddaństwa obcemu kapitałowi. Czyli temu złemu”.

„Evrart, ludzka pijawka, Miarogłowy – Związek wydaje się być zbieraniną nie lada indywiduów. Podoba mi się to”. (Puść jej oko).

Właściwie to tak. Muszę to z niej wycisnąć.