Polityka

„Kapitalizm. Kapitalizm rozjebał mnie tak, że jestem nie do poznania. Trant dobrze mówi”.

Wybacz, masz rację! Zawsze wiedziałeś, że potrzebny jest silny rząd centralny. Jesteś prawdziwym revacholskim patriotą. Po to się urodziłeś.

Chwała rewolucji, towarzyszu! Czy ci się to podoba, czy nie, noszenie tej czapki uczyniło cię bardziej komunistą.

Jesteś teraz nieco bardziej moralistyczny, kolego. Odrobinę normalniejszy. Nawet jeśli nie chciałeś taki być.

Pamiętaj, kiedy przyjdą ci to wszystko zabrać: pracowałeś na te buty. Czy ci się to podoba, czy nie, ich noszenie uczyniło cię większym liberałem. Ultraliberałem.

„Pomyślałem po prostu, że to będzie miły gest. Przepraszam...”

Kończy swój kawałek i strzepuje sobie mąkę bez pszenicy z dłoni. „Nie był wcale zły. No dobrze, idziemy?”

„To ekspresja mnie samego. Mojego indywidualizmu”.

„Odrzuciłem tu burżuazyjną moralność. Odrzuciłem z całej siły”.

„Nie, chodziło mi o disco... Nieważne”.

„Tak. Discorozstrzeliwanie wieśniaków”.

„Chciałem doświadczyć Zmroku, nim jeszcze nadszedł. Rozpad atomów wezwał mnie do siebie”.

Hmm. Może powinienem. Tak. (Popatrz na broń i zacznij nad tym rozmyślać).

„Samobójczy glina” brzmi nawet nieźle. Powinienem to przemyśleć. Ale tylko trochę.

Straszna szkoda. Bo to w stu procentach ja. Samobójczy glina.

„Jestem po dziesięćkroć bardziej radykalny niż pan. Jestem radykalnym centrystą. Trzymam to szaleństwo na ulicach w ryzach”.

„Właśnie pana przyskrzyniłem. Ja. Ja, kurwa. Żałosny gliniarz”.

„Bum! Mam cię! Ja – najbardziej nudziarski gliniarz na Ziemi”.