Duyarlılık
Düşünce etkilerinden önce; başka diyalog koşulları geçerli olabilir.
612 · Beceri replikleri
Öfke sorunları yaşayan, yeterince maaş almayan, fazla çalışan ve hem kişisel hem de profesyonel yaşamında çöküşün eşiğine gelen bir polis... Bu istisnai bir durum değil. Teğmen de bunun farkında. Seni anlıyor.
"Of be..." diyor Michel 'Elfboy' Williams kendi kendine. Partneri Sundance Fischer ise önce giydiği devriye üniformasına, sonra da duvarda duran tıpatıp aynı takıma bakıyor. Toz içinde kalmış, mavi renkli bir takım. "Hadi siktir olup gidelim buradan," diyor Williams'a dönerek. "Buraya günlerdir uğramamış."
Rutubetli bir kiralık dairede iki polis memuru karanlıkta duruyor. Çöpler ve içki şişeleri yerlere saçılmış. Durum hiç iyi değil.
Adamlardan biri eski gazetelere basıp kaymamaya çalışarak pencerenin yanına geliyor ve perdeleri açıyor. İçeri giren ışık, hamam böceklerinin etrafa dağılmasına neden oluyor.
Pencerelerden birinden, "Geber, it herif!" diye bir ses geliyor ama Émile sesin sahibini göremiyor. Acıdan gözü kararıyor...
Porta Rosa. Boogie Caddesi'nin girişindeki bir ara sokak. 20'li yaşlarının başındaki genç bir adam, Devriye Memuru Émile Mollins'e yanaşıp sigara istiyor. Memur Mollins henüz o sabah aldığı "Astra" paketini çıkarmak için elini ceketinin cebine götürdüğü sırada...
Adam yakın mesafeden göğsüne ateş ediyor. Nefesi kesilen devriye memuru olduğu yere yığılıyor. Sağ eliyle göğsündeki zırhı kavrıyor. Kurşun zırhı delip geçmemiş olsa da nefes alamıyor. Kaldırımda, failin ayak sesleri giderek uzaklaşıyor.
"Gerçekten de bahane bulmaya çalışıyorsun," diye düşünüyor. "Bir çocuğa silah doğrultmanı haklı çıkaracak bir sebep arıyorsun."
"Senin için planladığı her ne ise iyi bir şey olamaz," diye düşünüyor. "Elimden geleni yapacağım."
Evrart'ın dikkati senin tuhaf davranışınla dağılmışken, teğmenin gözleri etrafındaki her şeyi tarıyor. Klasör, masa, duvardaki kâğıtlar...
41. Polis Karakolu'nun altında, daktilo seslerinin gecenin geç saatlerine dek kesilmediği, memurların büyük basamakları tırmandığı ve köprüyü geçtiği yerin altında... Kart soğuk sulara gömüldükten epey zaman sonra yazılar kayboluyor. Kâğıt çözülüyor.
Dosyaya sonunda isim vermek için iyi bir fırsat olabilir... Keşke Teğmen Kitsuragi de burada olsaydı da onunla birlikte karar verebilseydiniz. O olmadan isim vermenin anlamı yok... Bu konuya belki daha sonra bakabilirsin...
Burada değil ama bir yerlerde Teğmen Kitsuragi mavi defterine notlar alıyor. Defteri biraz yan yatırıyor ve parlayan bir dikdörtgen ışığın altında kalıyor. Bu konuda sana tavsiye verebilir. Ardından...
Teğmen dedektif Kitsuragi, bir karakol revirinde yan dönüyor ve "Off..." diyor. Yaraları çok acıyor.
"Ben de epey hata yaptım..." Onları düşünmemeye çalışıyor.
"Kaç yıldır teşkilattasın," diye düşünüyor. "Bu bilgi de içinde olacak."
Kaybolmuş durumdasın. Teğmen yanında olsa çok daha iyi olacak.