Polityka

„Ze złych małpiszonów pochodzimy, w złe małpiszony się obrócimy”.

„Mówiłam ci, że nie można mu ufać! Mówiłam, mówiłam...” – mała szczurzyca powtarza to jeszcze sześć czy siedem razy. „Mówiłam, że cię okradnie!”

„Kolejna trzeźwa decyzja, detektywie”.

„To wyniesie mój styl na nowy poziom”.

„Nie jestem rasistą! Troszczę się tylko o Revachol i jego ludzi. Jak jakiś cudzoziemiec myśli...”

„Chłopaki. Gliniarz naprawdę grozi, że strzeli sobie w łeb. Obłęd”.

„No przecież się nie załatwi, bez jaj!”

„Rozwiążemy tę sprawę. Spójrz na mnie. Nie martw się” – odpowiada. Nagle sprawia wrażenie spokojnego. „Ta demonstracja w niczym nie pomaga. Ani trochę”.

„Co ty wyrabiasz?!” – pyta porucznik. Krótka i zimna lufa dotyka twoich warg. Smakuje żelazem i piekłem.

„Właśnie, kurwa, nie mam co się z tym więcej kryć: jestem dumnym revacholczykiem!”

„To niemal jak pas na amunicję dowodów w naszym śledztwie. Dobra robota, detektywie”.

Ukłoń się przed flagą. [Zakończ myśl].

„Ukoję wasz ból mocą rock and rolla”.

„Przepraszam, że was zabiłem”.

Porucznik kiwa głową z wyraźnym szacunkiem. „To całkiem dużo, nawet jak na kogoś, kto służy od niemal dwóch dekad. Zazwyczaj zamknięcie ponad 10 spraw rocznie zapewnia miejsce w 90. percentylu wszystkich funkcjonariuszy MOR-u...”

„Nie wiem za bardzo, co się mówi przy takich okazjach”.

„Chlałem jak megagwiazda?”

„To całkiem dużo, nawet jak na kogoś, kto służy od niemal dwóch dekad. Zazwyczaj zamknięcie ponad 10 spraw rocznie zapewnia miejsce w 90. percentylu wszystkich funkcjonariuszy MOR-u...”