Rozmowa · Noik

„Możesz to tam podłączyć?”

„Zrobione. Zdaje się, że jesteśmy gotowi” – odpowiada porucznik, ocierając czoło.

„Taa, bardziej gotowi nie będziemy” – z trzaskiem rozciąga mięśnie szyi, po czym nakłada słuchawki. „Łap jeden z tych zestawów puszek. Podłączyłem wszystko tak, że obaj będziemy słyszeć, a nadawana będzie tylko twoja glino-gadka...”

„Nie mam pojęcia, co usłyszymy, gdy to włączę, więc bądźmy gotowi na wszystko. Sztuczka polega na transmitowaniu twojej prośby tak długo, aż Wielki Zły potwierdzi odbiór. Zrozumiane?”

„Czekaj, potrzebuję chwili”.

„Nie ma czasu. Wchodzimy na żywo za dwa... jeden...”

...

Delikatny szmer. Śnieg dostał ci się chyba jakoś między uszy...

Zignoruj to.

„To twój sygnał, stróżu prawa”.

„Co mam powiedzieć?”

„To twoja sprawa. Nie znam twojego znaku wywoławczego”.

„Okręt Wojenny Koalicji Łucznik, tu porucznik Harrier Du Bois z MOR-u. Potwierdź odbiór”.

...

Jesteś tam zupełnie sam, błąkasz się po zniszczonym pustkowiu, wołając w noc. Nikt jednak nie odpowiada, słyszysz tylko szum niewidzialnych maszyn...

Porucznik obrzuca cię nerwowym spojrzeniem.

Denerwuje się za ciebie, rzecz jasna, ale za siebie trochę też.

Kiedy spoglądasz na porucznika teraz, jak trzyma obie dłonie na słuchawkach, widzisz przez moment, jaki musiał być, kiedy dołączał do MOR-u...

Później odwraca się do ciebie. Rzuca ci półuśmiech i niemal niedostrzegalnie kiwa głową dla zachęty.

„Spróbuj jeszcze raz”.

„Okręt Wojenny Koalicji Łucznik, tu Ognisty. Potwierdź odbiór”.

...

Może ci się tylko wydaje, ale masz wrażenie, jakbyś uczył się rozdzierać włókna tego dźwiękowego filcu. Skupiasz się na jednym, konkretnym z nich, tym, które wydaje się brzmieć niemal ludzko...

„Nein, Liebling! Das lasse ich nicht zu… Wie kannst du unseren Jungen bloß auf einem dieser Dinger nach Vredefort schicken?”

„Halo? Łucznik? Potwierdzacie?”

„Marianne ...mir erzählt, dass Oskar nicht mehr ...seit er auf einem Luftschiff aus Graad zurückgekommen ...halten ihn die Psychologen für vollkommen normal ...aber sie hat das Gefühl ...seit seiner Rückkehr ...einem Fremden zusammenzuleben...”

Coś o jej synu udającym się aerostatem do Vredefortu... żeby spotkać się z psychologami? A może psychologowie mówią, że to normalne... czuć coś do obcych ludzi? Języki obce nigdy nie były twoją mocną stroną.

Co mi to przypomina?

Szum suchych jesiennych liści. Odległy szum fal. Uderzenia tysiąca skrzydeł jednocześnie.

To tak jak ta kobieta w elektronicznym dzwonku... Duch w obwodzie...

Dziwnie kojąca jest dla ciebie myśl, że głosy te płyną przez powietrze, dopóki ich nie uchwycisz swoją metalową antenką, jak świetliki...

„Co się dzieje?”

„Liebling, bitte… Er ist unser einziges Kind. Er kann doch auch nächstes Jahr zur Akademie gehen”.

„To tylko radiowe straszydła. Mamy tu z nimi bez przerwy do czynienia. Próbuj dalej”.

„Okręt Wojenny Koalicji Łucznik, tu Ognisty. Jeśli mnie słyszysz, potwierdź odbiór”.

...

„Jeszcze raz”.

„Okręt Wojenny Koalicji Łucznik, tu Ognisty. Potwierdzacie odbiór?”

„Zimno...”

Delikatny dreszcz w miejscu, gdzie kark łączy się z plecami. Spowodowały go słowa porucznika skierowane do ciebie, ale nie ciebie...

„Faktycznie robi się zimno, tak jak wspominasz”.

„O czym wspomniałem?”

„Jest zimno, tak jak mówisz”.

„Nic nie mówiłem, detektywie”.

„...ktoś go serwisował. Okablowanie było naprawiane...”

Na łączach zapada niezręczna cisza.

„...To była długa zima... Długa i zimna...”

„Może to twój brat bliźniak?”

„Zapewniam, że to nie jest mój »brat bliźniak«. Chociaż z pewnością brzmi to jak ja...” – porucznik zdaje się wzdragać na dźwięk własnego głosu.

„To musi być entroponetyczny przesłuch. Innego wyjaśnienia nie ma”.

„Więc twój partner nęka sam siebie. Najprawdopodobniej próbuje ostrzec się przed podążaniem obecną ścieżką”.

„To z pewnością niepokojące, ale także zupełnie nieszkodliwe. Żałuję tylko, że nie pamiętam, o czym mówiłem...”

Coś tu gryzie porucznika, choć bardzo chciałby o tym zapomnieć.

„Natürlich halten ihn die Psychologen für vollkommen normal...”

„Może powinniśmy spróbować jeszcze raz później?”

„Nie da się. Teraz albo wcale. Jedyny sposób to hardkorowy sposób – prosto przed siebie. Spróbuj jeszcze raz”.

(Westchnij). „Okręt Wojenny Koalicji Łucznik. Potwierdzacie odbiór? Tu Ognisty”.

„Ale ktoś go serwisował. Okablowanie było naprawiane...”

...

„...Ognisty? Potwierdź odbiór”.