Rozmowa · Noik

„Widzieliście, jak sobie poradziłem na tym drążku?”

Popisu zwinności raczej nie dajesz, ale po kilku chwilach wysiłku udaje ci się wspiąć na szczyt pomnika.

Prawdę mówiąc, aż wstyd brał na sam widok.

Metalowy pręt jest zimny i śliski od deszczu. Przez moment masz wrażenie, że się ześlizgniesz, skupiasz jednak całą swoją uwagę na mięśniach piersiowych i ściskasz...

Nie zapomnij o mięśniach grzbietu, chłopie! Dasz radę...

Zimny metal mrozi twoje gołe ręce. Jakaś część mózgu podszeptuje ci, że czegoś tu brakuje...

Magnezja. Pochłania wilgoć i zapewnia pewny chwyt.

...zanim jednak dociera do ciebie, czego dokładnie, docierasz bezpiecznie na szczyt pomnika.

Zimny metal mrozi twoje gołe ręce. Jakaś część mózgu podszeptuje ci, że czegoś tu brakuje...

Magnezja. Pochłania wilgoć i zapewnia pewny chwyt.

„Żaden problem. Opanowałem już sztukę teleportacji”.

„Nie opanowałeś teleportacji. Ale udowodniłeś, że jest z ciebie stosunkowo sprawny wspinacz”.

„Więc nie ma sprawy, tak?”

„Ale co jeśli pośliznę się i spadnę...?”

„Może złamiesz rękę... Albo skręcisz kark. Szczerze mówiąc, wszystko jest możliwe”.

„No ale w końcu od tego jest fundusz inwalidzki, więc nie ma się czym przejmować”.

„Ale ja nie wiem, co robię...”

„To musisz być ty. Ja jestem zajęty obsługą pokładu na dole”.

„Co możemy zrobić?”

„Nie wiem. Jeśli nie możemy obejść zakłóceń, to mamy problem. Czekaj, Jajko dał mi chyba jakąś listę...”

„Hmm... Napisał: »NAJWAŻNIEJSZE: GŁOŚNOŚĆ NA MAKSA«... Niezbyt to pomocne. Dobra, napisał też: »SPRAWDZIĆ POŁĄCZENIA, ABY UZYSKAĆ HARDKOROWO CZYSTY SYGNAŁ«. Chyba warto tego spróbować...”

„I co możemy na to poradzić?”

„Musisz po prostu pogodzić się z grozą sytuacji. Spróbuj jeszcze raz”.

„Roy mówił, że jego transiwer miał jakiś oczyszczacz sygnału. Może powinniśmy go włączyć?”

„To do tego służy ten przełącznik? Użyję go”.

„...ktoś go serwisował...” – nagle głos porucznika stopniowo cichnie i oddala się, jakby dochodził z przejeżdżającego obok powozu motorowego...

„Wygląda na to, że odstraszydlacz zadziałał. Mamy farta. Spróbuj jeszcze raz”.

„Okręt Wojenny Koalicji Łucznik. Potwierdzacie odbiór? Tu Ognisty”.

...

„…Wojenny Koalicji Łucznik. Jesteś tam, Ognisty? Potwierdź odbiór”.

„Łucznik! Tu Ognisty. Słyszycie mnie?”

...

„Mam kiepskie wieści” – speedziarz zdejmuje swoje przesiąknięte potem słuchawki. „Nawet z odstraszydlaczem sygnał jest zbyt słaby, aby się przebić...”

Chwila, ale czy szarota nie powinna być tysiące kilometrów stąd?

Znowu ona, szarota... Gdybyś tylko wiedział o niej coś więcej.

Szarota? Szarota, szarota... Zdaje się, że nie masz o niej nic w kartotece.

„Co się dzieje?”

„Zdaje się, że twojego partnera nęka on sam z przeszłości. A może próbuje ostrzec sam siebie najpewniej z przyszłości. Nie znam się zbytnio na radiu”.

„To pewnie tylko niewielkie zakłócenia spowodowane szarotą, detektywie. Odrobinę niepokojące, ale całkowicie wytłumaczalne...”

Porucznik zdaje się być pewny siebie, wyczuwasz jednak w jego głosie cień wątpliwości.

„I może tego też nie powiedziałeś?”

„Zapewniam, że tego nie powiedziałem, chociaż z pewnością brzmi to jak ja...” – porucznik zdaje się wzdragać na dźwięk własnego głosu.

„O czym ty mówisz, Kim? Przecież jest piękna pogoda”.

„Kim, nie zakłócaj mi połączenia”.

Delikatny dreszcz w miejscu, gdzie kark łączy się z plecami. Czujesz w pobliżu obecność porucznika, choć próżno go tu szukać...

„Kim? Jak ty się wciąłeś w moje połączenie?”

„Łoo, własny partner gliniarza jest radiowym straszydłem. To hardkor na zupełnie innym poziomie...”.

...

„...ktoś go serwisował. Okablowanie było naprawiane...”

„Kim! Odpowiedz mi”.

„Nic z tego, stary. Zapomnij, on ciebie nie słyszy”.

„Spotkałem się już z czymś podobnym. To entroponetyczny przesłuch. Fragment przeszłości wcinający się w nasz sygnał”.

„W co...”

„To była długa zima... Długa i zimna...”

„W co ty nas wpakowałeś, stróżu prawa?”

Po prostu wiej. Odłącz te słuchawki i zabieraj się stąd jak najdalej.

„Mam przeczucie, że jest to jakoś związane z szarotą. To jakiś fragment przeszłości wcinający się w nasz sygnał”.

„To była długa zima... Długa i zimna...”

„Trudno powiedzieć, stróżu prawa. Nigdy nie potwierdziłeś, że on... no wiesz... Jest z krwi i kości”.

„Ja jednak dalej będę uważał, że Kim po prostu przesiaduje na naszym połączeniu”.