Rozmowa · Noik

„Ale musimy podkreślić, że prawdziwa demokracja jest procesem, a nie rezultatem. Należy ją kultywować i chronić, jeśli chcemy, by przetrwała”.

„Jak w mieście Advesperascit, znaczy się”.

„Esattamente”.

„Czym jest ta przejściowa rada doradcza?”

„Rada jest wzorowana na podobnych ciałach tworzonych w licznych przejściowych demokracjach. Jej rola polega na opracowaniu i ukształtowaniu przyszłych instytucji revacholskiej demokracji zgodnie z miejscowymi uwarunkowaniami...”

„Miejscowe uwarunkowania” oznaczają w tym przypadku niekompetencję, łapownictwo i przemoc.

„Po wyborze członkowie rady będą mieli nawet możliwość dołączenia do jednego z kilku oficjalnie usankcjonowanych skrzydeł politycznych, kierując się swoimi przekonaniami ideologicznymi i preferencjami prawnymi”.

„Co oznaczają te »skrzydła«?”

„To bardzo ważne pytanie. Skrzydła są starannie wybrane tak, by reprezentowały szerokie spektrum myśli politycznej”.

„Zazwyczaj istnieje skrzydło liberalno-technokratyczne, skrzydło socjaldemokratyczne, a nawet skrzydło konserwatywnego populizmu. Nie uwierzyłbyś w część idei, które głoszą! Ale żywa i wolna kultura polityczna wymaga, aby głos mieli przedstawiciele wszystkich nurtów – nawet tych, które wielu mogłoby uznać za nieodpowiednie”.

„Ale co jeśli chcę prawdziwej demokracji tak już teraz?”

„Cóż, to niezbyt realistyczne, prawda?”

„Prawdziwa demokracja nie powstaje tak po prostu. Wymaga wsparcia wielu stabilnych, powiązanych ze sobą instytucji. To jedyny sposób, aby przekuć powszechne poparcie w prawomocny mandat do rządzenia. W przeciwnym razie, z czym byśmy zostali?”

„Z władzą tłuszczy?”

„Esattamente. Ale ciężka i rzetelna praca komisji już wkrótce może wydać owoce – Revachol jest niemal gotowy, by rozpocząć pierwszą fazę demokratyzacji”.

„Z kryzysem instytucji?”

„Czy to oznacza, że demokracja już tu jest?” (Rozejrzyj się).

„No cóż, jeszcze nie. W tej chwili przypomina zasiane ziarno, którego nie widać...”

„O czym ty mówisz?”

„Chodzi o pierwszą fazę demokratyzacji”.

„Spotkałem wcześniej ogrodniczkę, która okazała się być prawniczką. Czy ona ma w tym jakiś udział?”

„Zarówno ogrodnicy, jak i prawnicy są niezbędni do stworzenia pięknego i dobrze funkcjonującego społeczeństwa, ale mamy na myśli coś innego...”

„Jak mogę uzyskać dostęp do swojego osobistego rozkładu ewentualności?”

„Chociaż jesteśmy tylko drugą sygnalistką, to możemy powiedzieć ci z całą pewnością, że nie istnieją rozkłady ewentualności dotyczące twojej osoby, Ognisty”.

O-o-ona wie doskonale, gdzie one są! Mają taki dla każdej osoby, wszystkie zaszyfrowane i ukryte w rozległym labiryncie pod Isherwood...

„Czy to dlatego, że jestem żałosną porażką?”

„Oczywiście, że nie. Moralintern dąży do tego, aby zapewnić każdej osobie możliwość rozwoju...”

„Zrozum, prosimy, że nie jesteśmy jakąś totalitarną organizacją. Jesteśmy oddani najwyższym wartościom, jakimi są indywidualna wolność i prawo do samorealizacji”.

„Brzmi to jak niezbyt radykalny i rozsądny sposób na organizację społeczeństwa”.

„Wciąż nad tym pracujemy, ale to najlepsze, co jak dotąd wymyśliła ludzkość”.

„Ale co jeśli chcę, żeby ktoś podejmował za mnie wszystkie decyzje?”

„To, o czym mówisz, jest podejściem dziecka. Wbrew zarzutom krytyków Moralintern nie jest »macochą ludzkości«. Odpowiedzialność i wolność są ze sobą ściśle powiązane i pełnią kluczową rolę w rozwoju społeczeństwa”.

„To niemożliwe. Jestem piewcą zagłady, heroldem spustoszenia”.

„Przykro nam, ale nie znamy wszystkich miejscowych urzędów działających w Martinaise...”

„Na pewno się mylisz. Jestem tu swego rodzaju gwiazdą”.

„Być może nie do końca rozumiesz, na jaką skalę operują rozkłady ewentualności...”

„Interesują nas dekady, stulecia i milenia. Moralintern martwi się o przyszłość, aby zwykli ludzie mogli martwić się o teraźniejszość”.

„Jesteś pewna? Założę się, że jest gdzieś zamknięty w jakimś skarbcu...”

„Moralintern to nie Seol. Nie ma żadnych tajnych krypt z dokumentami pod Isherwood, La Cherte czy gdziekolwiek indziej, ponieważ nie jest to celem Moralinternu...”

„Co masz na myśli?”

„Po prostu nie istnieje coś takiego jak indywidualny rozkład ewentualności...”

„Dosyć już o tym. Mam inne pytanie”.

„Przyjęłyśmy. Jesteśmy do twojej dyspozycji”.

(Rozejrzyj się). „Tak, to jest miejsce, których czas zdecydowanie przeminął”.

„Nie sposób stwierdzić tego z całą pewnością. Ludzie są kiepscy w przewidywaniu wszystkich możliwych przebiegów wydarzeń...”

„Historia uwielbia się powtarzać. Idę o zakład, że Revachol będzie miał jeszcze swój czas”.

„Może tak, może nie. Czy Perykarnasyjczycy przewidywali rolę, jaką Revachol odegra w przyszłych wydarzeniach? Prawda jest taka, że historia tylko wydaje się rymować, ponieważ nie widzimy pełnej złożoności wydarzeń...”

Nie sposób nie zauważyć, że wszystko to duże miasta w krajach sprzymierzonych z EPIS-em.

„Możliwe, że miasta, które zadecydują o losach przyszłości, nie zostały jeszcze założone”.

„Czyli twierdzisz, że inwazja Koalicji była jedną z tych »ewentualności«?”

„Nie – cóż, niezupełnie. Moralintern nigdy nie zamierza naruszać suwerenności narodu. To byłoby poważne złamanie międzynarodowego prawa...”

„Ale należy pamiętać, że był to okres globalnej katastrofy spowodowanej szalejącą pandemią. Żadne ostrożnościowe plany nie mogły uwzględniać tego wszystkiego”.

„Czyli twierdzisz, że naprawdę żyjemy w nieracjonalnej rzeczywistości!”

„Żyjemy w jedynej rzeczywistości, jaką znamy. Naszym zadaniem jest korzystanie z niej najlepiej jak potrafimy...”

„Czyli twierdzisz, że Moralintern musiał po prostu improwizować?”

„Tylko w tym sensie, że historia całego świata to nieustanna »improwizacja«. Moralintern po prostu dąży do tego, by »improwizować« jak najmniej...”

„Wciąż mam wrażenie, że musiało istnieć jakieś lepsze rozwiązanie”.

„To niemal pewne. Niewiele osób zdaje sobie z tego sprawę, ale Moralintern nieustannie przegląda i poprawia swoje rozkłady ewentualności, aby usprawnić proces podejmowania decyzji...”

„Czyli twierdzisz, że Moralintern musiał podjąć trudne decyzje w obliczu bezprecedensowej sytuacji”.

„Tak, naszym zdaniem to uczciwe i rozsądne ujęcie tej kwestii...”