Rozmowa · Cuno

„A ty co? Próbujesz być fajny ze swoim wydymanym zadkiem? Cuno był dla ciebie miły” – odprawia cię ruchem ręki. „Dałeś się ostro wydymać. Teraz bierz dupę w troki i wypierdalaj”.

„Zapamiętam to, Cuno”.

„Zostałeś wydymany” – powtarza. „Zostałeś wydymany, świnio. Wydymany ostro. Jasne, że to zapamiętasz. A teraz wypierdalaj z tym wkurwianiem Cuno...”

„Powiedział, że obiecałeś »napuścić na niego świnie«”.

„Taa, no i?” – nie rozumie, o co ci chodzi. „Cuno napuścił na niego świnie. Cuno to człowiek honoru”.

„I nic. To był niezły cynk. Dobra robota, Cuno”.

„Ee... Co?” – szybko rozgląda się dookoła. „Nie rób z Cuno kurewskiego kabla. To najstarsza świńska sztuczka, ludzie!”

„Kablujesz, Cuno?!”

„To jakieś zabytkowe pieprzenie, ludzie!” – zwraca się do otaczających plac okien. „Cuno by prędzej odsiedział dychę, niż kablował! Świnia wciska kit! Wypierdalaj stąd!”

Odkryłeś jego bardzo sympatyczny czuły punkt. Odwróciłeś sytuację.

Jesteś trochę bliższy zrozumieniu tego dzieciaka.

„Powiedział, że jesteś teraz królem całego Jamrock?”

„Ee... Północnego Jamrock” – poprawia cię. „Cuno miał na myśli wszystko na północ od 8/81. Kogut pojebał słowa Cuno. Cuno nie ma nic do południa. Cuno nie zadziera z Madre”.

Cuno docenia jednak, że uznałeś jego władztwo nad Jamrock... Północnym Jamrock, znaczy się.

„Porozmawiajmy jeszcze raz o tych nielegalnych narkotykach”.

„Hej, Cuno... masz jakiś speed?”

„Co ty mówiłeś o zrobieniu czegoś dla ciebie i nielegalnych narkotykach, Cuno?”

„Chcę jeszcze raz porozmawiać z tobą o ciele, Cuno”.

„Cuno, znalazłem twoją szopę”. (Wskaż ją).

„Muszę spytać. Kim jest Cuno?”

„Nie wiesz przypadkiem nic o zaginionej szarańczy?”

„Czyli teraz mnie szanujesz?”

„Chyba śnisz, świnio. Nie tak to działa”.

Odrobinę. Ale nie spodziewaj się, że coś się zmieni.

„Nie daj się zdominować, Cuno! Pieprz to jego tłuste dupsko!”

„Rozmawiałem z ogrodniczką. Kazała mi cię nie słuchać”.

„Świnio...” – Cuno uderza się dłonią w czoło. „Masz ty w ogóle pojęcie, jak debilnie to brzmi?”

„Cuno daje ci gorące tropy... jak jakiś kapuś – a ty wracasz, żeby wkurwiać Cuno? Spierdalaj!”

„Wypierdalaj, grubasie! Te spodnie są na ciebie za małe!”

Te spodnie są zupełnie w porządku, nie słuchaj jej. Próbuje cię wpędzić w kompleksy na punkcie wyglądu.

To zupełnie w porządku, nosić takie spodnie w twoim wieku. I nie jesteś gruby.

„Cuno oprowadza swoją sukę po mieście, a ta wraca tu, żeby wkurwiać Cuno? Co to ma być?”

„Cuno, potrzebuję lodówki do przechowania ciała”.

„To ciało – co o nim wiesz?”

„Wiem, że zabrałeś szarańczę z pułapek rozstawionych przez kryptozoologów”.

„Świetnie, ale możemy zamienić kilka słów?”

„Jedziesz z tym gównem, świnionauto”.

„Cuno jest jak jego ojciec – Cuno ma wyjebane na wszystko”.

„Niby czemu, kurwa, ma to Cuno obchodzić?” – chłopak odwraca się w twoim kierunku. (Nie obchodzi go to).

„Nie widzisz, że rzucam kamieniami?!”

„Szkoda mi na to czasu”. [Odejdź].

„Posłuchaj, mam kilka pytań”.

„Dobra” – wysuwa brodę. „Zabaw Cuno! Pokaż, na co cię stać. Co tam masz? No, co tam masz?! Pokaż, co masz!”

Dzieciak rusza rękami niczym szybko dryblujący koszykarz.

Nieregularny wzorzec mowy, zbytnia pewność siebie... Czyżby ten dzieciak był naćpany? Ten Cuno... Należałoby mu się przyjrzeć uważniej.

„Jesteście rodzeństwem, dzieciaki?”

„Co ty pieprzysz?” – pyta i rzuca kolejnym kamieniem.

„Nazywa nas p***łami, Cuno! Mówi, że się dymamy”.

„Dobre masz oko, młody!”

„Co?! Chcesz teraz wydymać Cuno?”

To jak w szkole. Obelgi to broń dręczycieli. Rozbrój go, użyj jego metod przeciwko niemu. Powiedz, że chcesz go wydymać.

No nie wiem, mówienie takich rzeczy brzmi jak ryzykowna strategia.

Tak, może masz rację. Takie metody sprawdzają się lepiej, kiedy twoim adwersarzem nie jest dziecko.

Odrzuć w tej chwili tę durną myśl i powiedz lepiej coś normalnego.

„A może chcę?”

„Dlaczego to powiedziałeś?” – pyta, spoglądając na ciebie bardziej zdziwiony niż oburzony.

„No... ee...” – Cuno wygląda na zdezorientowanego.

ZWYCIĘSTWO!

Nic nie mów.

„Co jest? Cuno przyparł cię do muru? Nic nie powiesz?” – kołysze się z boku na bok jak rozjuszony kogut.