Rozmowa · Wisielec

Gnijący mężczyzna leży na boku, a jego pusty wzrok przewierca cię na wylot. Wciąż ma na szyi pas. Leży na wznak, gotowy na wtargnięcie do jego wnętrza poprzez autopsję.

Porucznik poprawia swoje okulary i bierze głęboki wdech.

„1. Oględziny zewnętrzne – skoro mamy nożyce do metalu, przetnijmy pas”.

„Mhm” – odpowiada i wskazuje miejsce na szyi denata, w którym pas wrzyna się w ciało. „Przetnij pas z jak największą precyzją, proszę”.

„C., moja świnia mu odetnie jebany łeb!”

„Nie, nie odetnie” – odpowiada zblazowana C. „Twoja świnia jest cholernie nudna”.

„Tak, jestem świnią Cuno. Zgadzam się”.

„Tak jest” – odpowiada ze spokojną pewnością siebie. „Ta świnia należy do Cuno”.

Bycie świnią Cuno wpływa stabilizująco na twoją rękę. Po prostu działaj, stary...

Przetnij pas.

Po krótkim zastanowieniu zatapiasz nożyce w zawiązanym na pasie węźle. Ściskasz gumowane rączki, a na czoło występuje ci pot...

Dociśnij...

Ciach! Węzeł puścił. Kolejne cięcie sprawia, że pas rozpada się niczym kwietny bukiet, odsłaniając szyję zabitego i czerwony ślad znaczący jego skórę.

„Proszę” – oddaje ci nożyce, a następnie klęka bliżej zwłok i przesuwa palcami po ciemnoczerwonej prędze na szyi. Aż dociera nimi do przerwy...

„W zasinieniu spowodowanym pasem” – stwierdza – „znajduje się przerwa w miejscu węzła. Punkt zawieszenia znajduje się na karku”.

Czyli jest tak, jak być powinno. To tutaj ucisk na to zwarzone mięso jest najmniejszy – taśma ciągnie w górę...

„Na skórze powyżej i poniżej śladu po pasie zaobserwowano krwawienie. Zasinienie od pasa jest wyraźne i odpowiada upadkowi z wysokości od 1 do 1,5 metra”.

„Dobra robota. Pewnie by nas to zwiodło, gdybyśmy nie wiedzieli...”

„...że był martwy. Tak. Działali szybko. Nieźle się spisali, pozorując powieszenie”.

Zapisz to.

„Klatka piersiowa nienaruszona” – naciska na nią. „Kontur normalny. Brzuch wypukły, miednica nienaruszona. Genitalia…” – ściąga slipy mężczyzny.

„TO SIĘ WRESZCIE DZIEJE, C.!!!”

„Kurwa, wiedziałam!”

Ewidentnie na to właśnie czekali, od kiedy zaczęła się sekcja zwłok. Porucznik stara się, żeby było to możliwie najnudniejsze.

„Genitalia męskie, niczym się nie wyróżniają. Brak śladów obrażeń”.

Dotknij go.

Nie czujesz nic szczególnego. Zimny przedmiot dotykający twoich rękawiczek, niezbyt charakterystyczny i niezbyt żywy.

„Moja świnia jest TOTALNIE POPIEPRZONA...” – stwierdza, pękając z dumy.

„Twoja świnia jest popieprzona, trzeba to przyznać...”

To nie było potrzebne. Co tu się dzieje? Czemu ty to robisz?

To eksperyment. Chciałem zobaczyć, co się stanie.

Porucznik nie jest świadomy tego, co dzieje się w twojej głowie, ani dlaczego dotykasz zwłok. Oczekuje jedynie, że zapiszesz jego obserwacje dotyczące genitaliów denata, aby mógł przejść do dalszych czynności.

Badam. To policyjna robota. Nie musi być standardowa.

Nie czujesz nic szczególnego. Zimny przedmiot dotykający twojego palca, niezbyt charakterystyczny i niezbyt żywy.

Przyjrzyj się genitaliom.

Penis zabitego jest przeciętnej wielkości, opuchnięty wskutek opadania krwi ku ziemi. Zwisające poniżej jądra mają nierówną wysokość. Genitalia są zielonkawe. Wokół krocza widoczne jest marmurkowanie skóry.

Powinieneś go dotknąć.

„Czy to nie wygląda, jakby w chwili śmierci czuł przyjemność?”

„Nie z mojego punktu widzenia. Ale masz rację. Twoje przeczucie się sprawdziło. W chwili śmierci uprawiał seks”.

„Gada o seksie. Zaraz mu obciągnie, zobaczysz...”

„A tak, twoje przeczucie” – stwierdza i milknie przez chwilę, by złapać oddech. „Moglibyśmy zlecić koronerowi analizę nasienia, ale zleciliśmy już analizę toksykologiczną. Obowiązuje limit jednego testu na sprawę”.

„Może zmieńmy, to chyba ważniejsze”.

„Oczywiście”.

Obnażone od pasa w dół ciało nie ma w tej kwestii zdania. Ma tylko genitalia i trupi zapach.

„Tak. Pozostańmy przy badaniu pod kątem narkotyków. Więcej się dowiemy”.

„A tak, twoje przeczucie. Możemy zlecić analizę nasienia koronerowi, jeśli to masz na myśli”.

„Nie, próbowałem przeprowadzić odczyt parapsychiczny”.

„Nie, nie próbowałeś, oficerze – to by było niedorzeczne” – kręci głową. „Zapisz po prostu, że zlecamy analizę śladów nasienia, wydzielin pochwowych i wymazu z odbytu”.

„Tak. Koroner. Badanie. O to mi chodziło”.

„Mhm. Po prostu zapisz, że zlecamy analizę”.

Zapisz to i przejdź dalej.

Porucznik odetchnął z ulgą. „Plecy symetryczne i nienaruszone. Górne i dolne kończyny nienaruszone, ale niesymetryczne. Na prawej ręce, prawym udzie i prawym biodrze widoczne stare obrażenia bojowe”.

Kule wygryzły z jego ciała małe kawałki. Musiało to być piekielnie bolesne, zwłaszcza biodro... Masz przed sobą świątynię bólu, która nie zaznała w życiu wiele delikatności.

„Dodatkowo widzę wiele mniejszych blizn pokrywających około 30% powierzchni skóry denata”.

To przez rany otrzymane na przestrzeni dwóch, może trzech dziesięcioleci. Ich rozproszenie i duża liczba wskazują na długą i aktywną służbę wojskową.

„To ciało żołnierza. Najemnika”.

„Mhm” – kiwa głową. „Mamy tu prawdziwe muzeum. Bitew, wojen...”

Zapisz to.

„Ostatni punkt: dłonie” – bierze prawą dłoń denata w swoje ręce i uważnie ją ogląda, a później postępuje tak samo z drugą...

Pozwól porucznikowi pracować samodzielnie.